
نزدیک به چهار دهه است که با افزایش جمعیت شهرها، سبک زندگی افراد نیز دستخوش تغییرات زیادی شده است به طوریکه بیشتر مردم مخصوصا در کلان شهرهایی چون تهران، از زندگی در خانه های بزرگ و حیاط دار به زندگی در برج ها و ساختمان ها و آپارتمان های چند طبقه و کوچک روی آورده اند، گویی قرن هاست از گذشته خود فاصله دارند. اما لازمه تغییر این نوع سبک زندگی تغییر در برخی عادت هایی است که مناسب فضای آپارتمان نشینی نیست. آپارتمان نشینی مانند بسیاری از الگوهای رایج در جامعه قوانین مربوط به خود را دارد و در صورت پیروی از این قوانین می توان نظم و آرامش را در این مکان ها شاهد بود. جدای از اینکه در یک آپارتمان موجر هستیم و یا مستاجر، وظیفه داریم به منظور برقراری نظم در ساختمان از قوانینی وضع شده توسط ارگان های دولتی و یا اهالی ساختمان پیروی کنیم. قبل از پرداختن به قوانین مربوط به آپارتمان نشینی لازم است مختصری به انواع مالکیت های موجود در آپارتمان ها بپردازیم زیرا قوانین موجود در رابطه با انواع مالکیت با یکدیگر تفاوت دارد.
به طور کلی دو نوع مالکیت در آپارتمان ها وجود دارد؛ مالکیت خصوصی و مالکیت عمومی
در مالکیت خصوصی، قسمتی از بنا و یا ملک در انحصار مالک و یا کسی که در آن زندگی می کند، می باشد و دیگران اجازه و حق استفاده از آن بخش را ندارند، مانند پارکینگ، انباری، بالکن و ….
در صورتیکه در مالکیت عمومی، هیچگونه انحصاری برای هیچ یک از مالکان وجود ندارد و تمامی مالکان حق استفاده از بخشی از ساختمان را به طور مشترک دارند. در واقع در مالکیت عمومی بحث مشاعات ساختمان مطرح بوده که افراد به میزان یکسان اجازه استفاده و دسترسی دارند. مانند آسانسور، راهرو و …
همانطور که در قسمت مالکیت عمومی توضیح داده شد، در این نوع مالکیت تمامی افراد ساکن در ساختمان حق استفاده از بخشی از ساختمان را دارند که به این بخش ها اصطلاحا مشاعات گفته می شود. از انواع مشاعات در ساختمان ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:
قوانین مختلفی برای استفاده ساکنین از مشاعات ساختمان وجود دارد که در زیر به برخی از آن ها می پردازیم:
استفاده از مشاعات ساختمان تنها در حد معمول و طبق قانون تملک آپارتمان ها امکان پذیر است: طبق این قانون افراد اجازه ندارند وسایل خود را در قسمت های مشاع قرار داده و موجب آزار دیگر ساکنین گردند.
طبق قانون هیچ یک از ساکنین اجازه ندارند مشاعات را تصرف کرده و به دیگری واگذار نمایند مگر اینکه این موضوع در جلسه هیئت مدیران مطرح و با موافقت تمامی اهالی ساختمان صورت پذیرد.
قرار دادن وسایل در قسمت های مشاع ساختمان منوط به موافقت کل ساکنین می باشد.
استفاده از آب و برق مشاع برای استفاده شخصی ممنوع است.
هرگونه تغییر و یا تعمیر در ساختمان بایستی با موافقت ساکنین صورت گیرد و هزینه آن به طور مساوی بین اهالی ساختمان تقسیم گردد.
اگر واحدهای هر ساختمان مجهز به پارکینگ هستند، هر واحد تنها مجاز به استفاده از پارکینگ خود می باشد و در صورت مشاع بودن پارکینگ، استفاده از آن منوط به رضایت تمامی واحد ها بوده و هیچکس حق تصرف ندارد.
هیچ یک از ساکنین اجازه استفاده از آسانسور نفربر را برای حمل وسایل سنگین ندارد و در صورت بروز هرگونه مشکل در آسانور، مسئولیت تعمیر با شخص مورد نظر است.
همانطور که ذکر شد، در مالکیت خصوصی، کسی به جز مالک و یا کسی که در واحد مورد نظر زندگی می کند حق استفاده از آن بخش از ساختمان را ندارد، اما قوانینی نیز وجود دارد که در فرهنگ آپارتمان نشینی برای ایجاد نظم و آرامش مجموعه بایستی به آن توجه شود. از جمله:
زندگی در ساختمان های منظم و قانونمند مورد علاقه تمامی افرادی است که سبک زندگی در آپارتمان را برگزیده اند. لازمه ادامه این قانونمندی در پرداخت منظم و به موقع حق شارژی است که با عنوان هزینه های مصرفی بایستی توسط همه ساکنین پرداخت شود. این هزینه ها می تواند شامل موارد زیر باشد:
اما در فرهنگ آپارتمان نشینی در مورد حق شارژ قوانینی وجود دارد که در زیر به آن می پردازیم:
نظرتان را بنویسید